|
“Help, wat overkomt me?”:
Als de wolk minder roze is:
Hoe fantastisch zwangerschap en ouderschap ook zijn, iedere ouder krijgt eens te maken met heftige ‘issues’. Naar mijn mening is dat een weg van persoonlijke groei. Het minder leuke is dat we in een maatschappij leven waarbij daar nogal eens aan voorbij wordt gegaan. Met ‘heftige toestanden’, depressies en scheidingen als gevolg.
Help, ik heb heftige en onverwachtse reacties:
Er zijn momenten of periodes dat je geconfronteerd wordt met onverwachtse en verwarrende reacties van jezelf. Dit kunnen heftige reacties zijn op je partner, je vader, moeder, schoonfamilie, je collega’s, baas, je kinderen, vrienden, zelfs een toevallige voorbijganger kan dit oproepen of de arts die iets zei. Als je goed naar de gebeurtenis kijkt, kan de heftigheid van je reactie nogal overdreven zijn en de redelijkheid is ook al ver te zoeken. Voorbeelden? Enorme boosheid en frustratie als je kind niet doet wat jij wilt. Je vreselijk verdrietig voelen als anderen je niet begrijpen. Enorme gevoelens van eenzaamheid als je partner iets anders doet dan jij graag zou willen. Of terugkerende gedachten als ‘zie je wel, ik kan ook niks, ik ben niks waard’ en je ook echt waardeloos voelen. Het kan zelfs beangstigend zijn om dit te ervaren.
Het is duidelijk dat je emotioneel geraakt bent. Wat zijn dit voor gevoelens? Waar komen deze gevoelens vandaan? Waarom komen ze op dat moment bij je boven?
Het antwoord:
Het antwoord komt van de ervaringen die je zelf als kind hebt gehad en die, zonder dat je je dat zo bewust bent, je reacties beïnvloeden.
Voorbeeld:
Ik heb een artikel over Antonie Kamerling gelezen. Het raakt me en het raakt de kern van deze tekst. Hij heeft op 6 oktober 2010 zelfmoord gepleegd omdat hij werd geleefd door de angst niet goed genoeg te zijn. Gebeurtenissen uit zijn verleden hadden zo’n grote invloed op hem, dat wat hij ook deed, hij zichzelf niet goed genoeg vond. Antonies ouders hadden een eigen zaak, daarom logeerde hij als kind vaak bij zijn oma. Zij gaf hem pianoles vanaf zijn 6de jaar. Zijn oma was zelf concertpianiste geweest, en stopte daarmee toen ze trouwde om voor haar gezin te zorgen. Dat haar carrière daarmee ten einde was, projecteerde ze op Antonie, vertelde hij in een interview in tijdschrift Esta. „Ze was streng en had naast een positieve ook een verstorende negatieve invloed op mij.” Zijn oma stelde hoge eisen aan hem.
Wij zouden zeggen dat Antonie het in zijn volwassen leven goed voor elkaar had. Hij had mooi werk, een heerlijk huis, de liefde van Isa en twee kinderen. Toch kon hij hier niet meer van genieten. Zoals hij het zelf verwoordde: „Angst heeft mijn leven geregeerd. Angst om te falen, niet goed genoeg te zijn.” Dit werd hem fataal. Hij kon het niet meer dragen.
Opvoeding?
Alice Miller, psycholoog, stelt in haar werk dat onder het mom van opvoeding kinderen veel schade is aangericht. Vroeger en nu nog steeds. Veel kinderen zijn /worden ontkend, geminacht, fysiek mishandeld, geestelijk mishandeld of seksueel misbruikt. Onze ouders, wijzelf en onze kinderen ontwikkelen in reactie hierop afweermechanismen. Deze zijn een tijdlang heel behulpzaam om te overleven. Wanneer je echter in je latere leven, je eigen pijn van vroeger blijft ontkennen, kan je last krijgen van heftige emoties, negatieve gedachten over jezelf, en destructief gedrag. Ook kan je dit dwangmatig herhalen op (je) kinderen, partner of anderen.
Schrijnend:
Uit onderzoek in opdracht van het ministerie van Justitie blijkt dat bijna 40% van de vrouwen vóór het zestiende jaar een of meer ervaringen met seksueel misbruik heeft gehad. In 80 tot 95 procent van alle gevallen gaat het om bekenden van het kind. Vrouwen die seksueel misbruikt zijn, kunnen hier met name tijdens en na de zwangerschap (extra) last van krijgen. Dit kan lijden tot een depressie.
Heling:
Je kan jezelf gezonder maken door je verleden aan te gaan. Dat is moeilijk, lastig en bijzonder pijnlijk. Als jij echter je eigen pijn voelt, hoef je dat je eigen kind niet te laten voelen.
Hulp vragen lastig?
Soms is het lastig om toe te geven dat je ondersteuning kan gebruiken. Dat is begrijpelijk want hulp vragen is niet altijd makkelijk. Toch hebben we allemaal van tijd tot tijd iemand nodig die ons helpt, zoals de dokter, de vuilnisman of een coach zoals ik. Ik hoop dat als je het ergens moeilijk mee hebt of vragen hebt, je mijn hulp durft te vragen. Dan kan ik samen met jou kijken wat een goede oplossing kan zijn.
|
